I:\orbiter\ch7\esero\ESERO.htm I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\unawe\UniwerseInABox\UniwerseinaBox.htm I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\unawe\theavesomeastronomer\TAAA.htm I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\NASADiscoveryGuides\NASADISCOVERYGUIDES.htm I:\pappert\guideddiscovery\gwiazdygwiazdozbioryplanety\solarsystemambassadors\01\Telescopes
and Space Probes.htm I:\pappert\guideddiscovery\celestiaeducational161\celestiaeducational161.htm
Tego szukałem. Powyższą mapę znalazłem w końcu w jednym z tekstów zamykających ubiegły rok. Stanowi ona rozbudowaną wersję mapy podsumowującejMiędzynarodowy Rok Astronomii 2009. Przetworzyłem ją na prezentację, której okładkę widać poniżej:
To właśnie wówczas powstała większość z naszych gadżetów. Wspomniane w niej przewodniki, wprowadzające w astronomię doczekały się aktualizacji którą można przejrzeć w archiwum.
Nie wiem, co o niej jeszcze myśleć - badam. Mam tu na myśli funkcjonowanie ich jako samodzielnego systemu wprowadzającego w astronomię amatorską, bo jako uzupełnienie swoich poprzedników wypadają bardzo dobrze. Podobnie jest ze stworzonym przez UNAWE serwisem The Awesome Amateur Astronomer właśnie przeniesionym do archiwum. Kolejna mapa to Podróże z Celestią: jest już obok. Universe in a Box: zarchiwizowany.Gwiazdy, gwiazdozbiory, planety - też w archiwum. Pozostał: Przewodnik obserwacyjny Pawła Maksyma:
Przyda się również link do Blended learning. Oraz trzeba będzie trochę tekstów przenieść do archiwum. Tak z grubsza zapowiada się ten rok. A teraz przejdę sobie do Orbitera ... choć nie, wystarczy to co jest w ESERO.
Update 2014 12 06:
Pierwotna wersja tego posta wylądowała w archiwum.
Pierwsze trzy okresy są poświęcone Orionowi, potem przyjdzie kolej na Lwa. Poniżej zamieszczam nieco zmienioną wersję prezentacji poświęconej tej akcji:
Autorem tłumaczenia jest Krzysztof Czart. Mam nadzieję, że nie zawiedzie on i w tym roku i niebawem będę mógł uaktualnić wyżej osadzony plik. Na koniec mam mapę:
Zanim znajdzie się ona w prezentacji niech powisi trochę na blogu.
Jak widzimy, na stronie leszczyńskiej "czwórki" ukazała się już informacja na temat zorganizowanych w Lesznie Dni Informatyki, w których wczoraj mieliśmy przyjemność uczestniczyć: "17 listopada br. po raz drugi w Gimnazjum nr 4 odbyły się Leszczyńskie Dni Informatyki. W ubiegłym roku impreza poświęcona została nowinkom technologicznym. Zainteresowani mogli wziąć udział m.in w pokazach robotów czy też w konkursie gier na X-BOX'ach. W tym roku organizatorzy położyli nacisk na zastosowanie technologii informacyjnych w życiu codziennym. Gośćmi specjalnymi byli Dorota i Jacek Kuprasowie, którzy od 7 lat popularyzują naukę szczególnie w dziedzinie astronomii i archeologii. Przedstawili uczniom aplikację MoonKAM, którą mogą wykorzystać przy projekcie edukacyjnym. Odbyły się również warsztaty plastyczne. Przeprowadzona została także telekonferencja z prof. Lechem Mankiewiczem - dyrektorem Centrum Fizyki Teoretycznej PAN w Warszawie. Impreza cieszyła się sporym zainteresowaniem za co dziękujemy!. Zobacz zdjęcia!" Pozostaje nam dorzucić nasze "trzy grosze". Przede wszystkim całość naszego warsztatu była pomyślana jako pokazanie niektórych pomysłów na gimnazjalny projekt edukacyjny.
MoonKAM: https://moonkam.ucsd.edu/ Logowanie: kliknąć przycisk Student login potem podać: username: centerflogin: warsztat. Aby móc wykonywać zdjęcia, konieczne są kody, które pozostawiliśmy nauczycielom.
Prezentację [uwaga - 300MB], przewodnik użytkownika po portalu, ściągę umożliwiającą określenie czasu, jaki nam jeszcze pozostał do wykonania zdjęć oraz szablon pamiątkowego certyfikatu umieściliśmy do pobrania w folderze o adresie: http://sdrv.ms/XKC7Nq. Niestety, w chwili gdy piszemy ten tekst do końca misji pozostał tydzień. To trochę zbyt mało czasu, aby zaplanować w pełni świadome wykonanie zdjęć. Można jednak przynajmniej spróbować, poszukując najbardziej ciekawych wizualnie obszarów zaś ich rozpoznanie i opis pozostawiając na później. Aktualnie dostępnymi do sfotografowania są obszary o średnich szerokościach selenograficznych w granicach 44.65E - 148.36E, przy czym ta druga wartość będzie sukcesywnie maleć w miarę upływu nadchodzącego tygodnia. Po zakończeniu misji powinny być cały czas dostępne wykonane w jej trakcie zdjęcia. Galeria jest dostępna na różne sposoby. Poniżej widać przykład, gdzie ikony reprezentujące zdjęcia zostały naniesione na mapę Księżyca:
Użyliśmy przy tym filtra, aby wyświetlić wyłącznie te, które reprezentują "nasze" zdjęcia. Kiedy już MoonKAM się skończy, postaramy się zebrać wszystkie znane nam pomysły na ich wykorzystanie w gimnazjalnych projektach edukacyjnych. Na razie pomysły te są rozproszone w tekstach oznaczonych etykietą MoonKAM. By móc zamknąć temat MoonKAM'u przypomnę jeszcze o serwisie Eyes on the Solar System, umożliwiającym śledzenie przebiegu różnorodnych misji misji kosmicznych. Grail jest tam również:
Tak wygląda położenie obu sond nad powierzchnią Księżyca w chwili, gdy aktualizuję ten tekst. Wideokonferencja z udziałem profesora Lecha Mankiewicza poświęcona głównie portalowi HandsOn Universe Polska http://www.pl.euhou.net/.
Choć dał nam popalić Skype, poradziliśmy sobie:) Leszek, którego mieliśmy zaszczyt poznać przede wszystkim jako wybitnego popularyzatora nauki, opowiadał między innymi o niedawnym zaćmieniu Słońca transmitowanym w ramach projektu Gloria, możliwościach zdalnego korzystania z dedykowanych edukacji instrumentów obserwacyjnych, zarówno teleskopów optycznych jak i radioteleskopów. Sporo uwagi poświęcił Akademii Khana, która na dzień dzisiejszy posiada przeszło 700 przetłumaczonych na język polski odcinków (przy całkowitej ilości przekraczającej 3200 filmów) oraz dedykowany polskojęzyczny portal. Trochę o Akademii Khana pisaliśmy w tekście Blended Learning. Chcielibyśmy też zwrócić uwagę, na pewną rzecz która czasami umyka - otóż misją Akademii Khana jest nie tyle (choć najbardziej rzucające się w oczy) tworzenie darmowych zasobów edukacyjnych cozmiana modelu edukacji, polegająca na odciążeniu nauczycieli tak, aby mogli bardziej się skupić na pracy opartej o projekty. W modelu tym uczeń przeznacza 20% swojego czasu na oglądanie filmów edukacyjnych oraz wykonywanie ćwiczeń, pozostałe 80% może poświęcić na własne projekty: "This could be the DNA for a physical school where students spend 20 percent of their day watching videos and doing self-paced exercises and the rest of the day building robots or painting pictures or composing music or whatever." - tak mówi o tym sam Khan. Portal, gdzie znajdują się zasoby Akademii posiada również mechanizmy wspomagające pracę nauczyciela. Można tworzyć konta dla klas, można też śledzić statystyki umożliwiające podgląd jak pracują uczniowie, jest wreszcie sekcja zawierająca tutoriale dedykowane temu, jak wdrożyć Akademię Khana w praktyce szkolnej:
Kolejnym punktem wypowiedzi profesora były społecznościowe projekty naukowe z grupy Zooniverse ze szczególnym uwzględnieniem Odkrywców planet. Od siebie zachęcamy, aby zapoznać się z wykładem, jaki profesor wygłosił na Forum Nowej Nauki:
Jak widzę, można tam również znaleźć prezentację towarzyszącą wykładowi. Wracając jeszcze do społecznościowych projektów naukowych, warto wiedzieć, że Zooniverse to pewnego rodzaju wierzchołek góry lodowej. Prawdziwą kopalnią informacji na ich temat jest portal Scistarter będący bazą danych o tego typu projektach. Bardzo dobrym przykładem jednego z nich jest Globe at Night, o którym stworzyliśmy obszerną prezentację i którego najbliższa edycja rozpocznie się już na początku stycznia przyszłego roku. Warsztaty plastyczne oraz aktywności ruchowe. Sięgnęliśmy po te sprawdzone, było zatem malowanie mgławic:
układanie księżycowych puzzli:
tworzenie żywego modelu Układu Słonecznego:
Pozornie z informatyką nie miało to wiele wspólnego. Pozory jednak czasami mylą, zaś do WorldWide Telescope myślę, że zdążymy jeszcze w Lesznie powrócić. Na koniec jeszcze chciałbym spróbować odpowiedzieć na pytanie, które mi ktoś zadał: "Po co to całe zainteresowanie kosmosem? Na co się może przydać?" Być może odpowiedź kryje się w poniższej mapie:
A może w którymś z filmów, tymbądźmożetym. Sam nie jestem pewien;)
Wykonane przez nas zdjęcia umieściliśmy w tym albumie.
Dziękujemy pani dyrektor - Anecie Przybylskiej oraz młodzieży za możliwość pokazania im Internetu jako narzędzia wspierającego naukę, "kopalnie pomysłów", interesujące oferty edukacyjne oraz pokazanie w jak łatwy i "przyjemny" sposób poprzez zabawę także można się uczyć. Tobie Leszku dziękujemy szczególnie (zwłaszcza, że dowiedziałeś się o całym przedsięwzięciu dzień wcześniej) za możliwość przeprowadzenia telekonferencji i pokazania młodzieży z czego tak naprawdę warto skorzystać i gdzie szukać.
Takie krajobrazy dość powszechne są na Śląsku. To rejony hałdy, o którą zahaczyłem w trakcie wczorajszego spaceru.
Mniej więcej od roku trwają prace związane z jej usunięciem. Na odzyskanym terenie zapewne powstanie jakiś tam kolejny market. Trochę mi jednak szkoda - hałda ta bowiem stanowiła jedyny sensowny w moim najbliższym zasięgu punkt widokowy umożliwiający sięgnięcie wzrokiem nieco dalej niż do kamienic po drugiej stronie ulicy:
Tak wyglądał fragment raportu z wczorajszych obserwacji Lwa w ramach akcji Globe at Night:
Obserwacji dokonaliśmy z łąki, będącej stosunkowo ciemnym miejscem:
Powyżej widać go w "kontekście dziennym" uzyskanym przy pomocy Google Earth, poniżej natomiast w "kontekście nocnym" uzyskanym w WWT: Jako podkładu użyłem tutaj mapy Earth at Night. Ta jasna plama na której widać miejsce naszego pomiaru to nic innego jak aglomeracja śląska. Jak widać, WorldWide Telescope też sobie radzi całkiem nieźle z odczytem pliku KML, w którym zapisywane są wyniki tegorocznego liczenia gwiazd. No, ale dosyć tych zabaw programami. Pora na GAM, czyli Global Astronomy Month który zaczyna się od piątku. Poniżej zamieszczam grafikę nawiązującą do najbardziej charakterystycznego elementu tej imprezy jakim będą spotkania z Gianlucą Massim: Plan seansów w jego obserwatorium wygląda następująco:
2 kwietnia 22:30 UTSpotkanie z Saturnem: póki co, zapraszam na poświęcony Saturnowi film. Narratorem jest Phil Plait, autora strony Bad Astronomy. Wykonałem na szybko zdjęcie chilijskim Sloohem ( Wide Field | 1 Apr 11 08:44:32 UTC). Próbowałem zidentyfikować jego księżyce przy pomocy WWT i tu porażka, okazało się bowiem że program Microsoftu księżyców Saturna nie widzi. Na szczęście dopomogło mi Stellarium.
Idąc zatem od lewej, na zdjęciu widać: Reę, Dione i Tetydę. Ta duża kropa poniżej to natomiast Tytan. Księżyce te można również identyfikować przy pomocy skryptu ze stron Sky and Telescope.
9 kwietnia 20 UTStar Party: przed chwilą przypomniałem sobie filmik w którym Massi zaprasza na wspólne oglądanie nieba. Podkład do niej stanowi fajna, nastrojowa muzyka której autorem jest Bersarin Quartet. Nazwa trochę myląca, bowiem autorem całego projektu jest jedna osoba - strona artysty który ją stworzyłjest tu.
17 kwietnia 12:30 UTNadchodzi Słońce: u nas nadeszło 19 marca:) A wcześniej? Jakby tak przejrzeć słoneczne teksty - trochę tego było:) Najprostszy jednak model, pokazujący wzajemne relacje Ziemi i Słońca jest tu.
Warto również śledzić, kiedy pojawi się możliwość własnoręcznego sterowania tym teleskopem. Na stronie jest informacja, że ma to nastąpić gdzieś pomiędzy 1 a 30 kwietnia. Oczywiście, GAM na wirtualnych obserwacjach się nie kończy. Cały plan proponowanych imprez jest tu.
Jak wygląda granica możliwości jeżeli chodzi o powiększenie widoku nieba w Orbiterze. Powyżej uchwyciłem gwiazdozbiór Lwa tak, aby w całości znalazł się w polu widzenia orbiterowej Delty Glider 4. Szerokość pola widzenia, jak widać w opisie w prawym górnym narożniku wyniosła 21 stopni. Następnie zmniejszyłem szerokość pola widzenia do 10 stopni po czym skierowałem dziób Delty w stronę fragmentu nieba gdzie znajduje się Tryplet Lwa. Na tą efektowną grupę galaktyk składają się spiralna galaktyka NGC 3628, odkryta przez Williama Herschela w 1874r. (u góry) oraz dwie znane już Charlesowi Messierowi galaktyki M66 i M65. Tak prezentuje się on na WWTeleskopie: Jeżeli chcesz przywołać powyższy widok, po prostu kliknij tutaj. Pora jednak nawiązać do tytułu posta, gdyż właśnie trwa dogrywka z Globe at Night. Rozpoczęła się ona 22 marca i potrwa do 4 kwietnia. Reguły jej są takie samejak w przypadku Oriona, tym razem jednak bohaterem obserwacji jest Lew. Przewodnik po obserwacjach (niestety tylko angielski) jest tu.
Tytuł tego posta to po części aluzja do widoku Oriona powyżej - jak zwykle śląskie niebo było jakie było. Natomiast przyjemnie zaskakują zmiany w portalu Globe at Night. Widoczna poniżej mapka, przedstawiająca tegoroczne pomiary jest tylko jednym z przykładowych udogodnień, które się tam pojawiły. Wśród innych można wymienić chociażby sieciową aplikację do wprowadzania danych, posiadającą możliwość przestawienia jej w tryb nocny dedykowaną tym, którzy na obserwacje wybrali się z laptopem umożliwiającym łączenie się z Internetem przez Wi-Fi.
Tegoroczne Globe at Night pojawiło się w odświeżonej szacie, co wraz z wprowadzeniem drugiej rundy trwającej na przełomie marca i kwietnia powinno spowodować przekroczenie ilości pomiarów z ubiegłego roku. Czy tak się stanie? Zobaczymy. Tymczasem na razie małe podsumowanie "orionowych" postów:
Miesiąc z Orionem? - początek cyklu, prezentacja poświęcona Orionowi w mitologii i sztuce;
I:\pappert\guideddiscovery\WorldWideTelescope\globeatnight2011\GlobeatNightIndeks.htm
Trochę z czystej ciekawości pozwoliłem sobie wygenerować na Orbiterze podobny widok Oriona do tego, który umieściłem we wczorajszym poście:
No cóż, na APOD bym go raczej nie wysłał:) Z drugiej strony nie jest całkiem źle. Tu warto wspomnieć, że od ubiegłorocznej edycji Orbiter potrafi wyświetlać różne widoki nieba, dzięki czemu mamy w nim namiastkę portalu Chromoscope. Chciałbym jeszcze uzupełnić wczorajszy tekst, gdzie zamieściłem instrukcję do Globe at Night poniższą prezentacją:
Zawiera ona pomysły dodatkowych zajęć oraz strony które warto odwiedzić w trakcie tegorocznej kampanii. Prezentację tę można pobrać również w wersji pdf z Mediafire (pobierz) lub Chomika (pobierz).
Autorem powyższego fotoprzewodnika po Orionie jest Rogelio Bernal Andreo (DeepSkyColors.com), zaś jego pracę znalazłem na APOD'zie. Przyda się ona może poszukującym Oriona na niebie z okazji rozpoczynającej się za dwa dni kampanii obserwacyjnej Globe at Night, podobnie zresztą jak przewodnik który zamieszczam poniżej:
Najlepiej go pobrać klikając tutaj, potem zaś wydrukować by mieć pod ręką w trakcie obserwacji. Tegoroczna kampania różni się nieco od ubiegłorocznej. Nowością jest podzielenie jej na dwie tury. Pierwsza będzie mieć miejsce właśnie pomiędzy 21 lutego a 6 marca. Jej bohaterem będzie Orion. Druga tura rozpocznie się 22 marca i potrwa do 4 kwietnia. W jej trakcie miejsce Oriona zajmie Lew.
Tego się nie spodziewałem. Szczerze mówiąc, na tegorocznym liczeniu gwiazd w Łabędziu położyłem krechę, tymczasem wpis na EuHou dosyć mocno mnie zaskoczył. Wygląda na to, że "we are the champions". Spora w tym zasługa pana Lecha Mankiewicza, który poinformował o całej akcji działających w ramach EuHou nauczycieli. Bardzo fajnie zadziałali ludzie z Astrobazy. Przeglądając wyniki pomiarów wygląda na to, że najwięcej zostało wygenerowane chyba przez nich. No i rzecz jasna trzeba pamiętać o portalu Astronomia.pl, gdzie Krzysztof Czart co roku aktualizuje polską instrukcję umożliwiającą udział w tym projekcie osobom które nie znają wystarczająco dobrze języka angielskiego. Kolejne liczenie gwiazd, tym razem w gwiazdozbiorze Oriona rusza pod koniec lutego:Ciekawe jak wypadniemy. A może ktoś wpadnie na pomysł, by przy okazji pobawić się w pełną realizację projektu Dark Sky Rangers? Zobaczymy.
Akcja Globe at Night w zasadzie dobiegła końca. Piszę "w zasadzie", bowiem formularz wpisywania danych będzie jeszcze najprawdopodobniej czynny przez jakiś tydzień, by umożliwić spóźnialskim wprowadzenie danych. U mnie w tym roku Globe at Night polegał przede wszystkim na odnotowaniu sobie ciekawych przykładów tej akcji u nas i na świecie. W efekcie powstało całkiem obszerne archiwum zawierające pliki z projektu Dark Sky Rangers, powstały również teksty Globe at Night w Żaganiu oraz Kujawsko Pomorskie rusza do boju, będące notatkami na temat ciekawych przykładów organizacji GN w Polsce. Odnotowałem sobie również dla porównania przykład wykorzystania takiego projektu w Stanach. Powstała wreszcie mała galeria, zawierająca przykłady prostych aplikacji w Scratchu nawiązujących do całej tej akcji. Dziś pora na Tczew. Zwróćcie uwagę na powyższą mapkę. Sporo tych pomiarów, prawda? A wszystko za sprawą Centrum Hewelianum, które potrafiło umiejętnie rozpropagować całą akcję:Jestem właśnie po lekturze ostatniego numeru Uranii. Gorąco polecam go każdemu rodzicowi nastolatka, gdyż zawiera on bardzo ciekawe teksty: Sprawozdanie z konferencji "Astronomia w edukacji, mediach i kulturze" oraz Astronomia w nowych programach szkolnych. Warto je znać, nie tyle ze względu na astronomię, lecz ze względu na omówienie w nich miejsca fizyki w nowych programach szkolnych. Wygląda to tak w największym skrócie, że posyłając dzieciaka do liceum trzeba raczej uważać, jeżeli w dalszej edukacji planuje studia techniczne. Po prostu program nauki fizyki w liceum został dość mocno okrojony. Nie to jednak zwróciło moją uwagę, lecz sformułowanie: "w głębszym kształceniu młodzieży pozostaje liczyć na zapał nauczycieli fizyki i liczne formy aktywności typu koła zainteresowań wspierane przez zawodowych astronomów". Ponownie rzucam okiem na mapę Globe at Night i choć się bardzo staram, to jakoś tak nie widzę ani owego zapału, ani tych licznych form również. Życie to nie jest bajka. Oparte jest na konkurencji i rywalizacji. Rywalizują ze sobą ludzie, poglądy przekonania - te na kształcenie również. Czy obcięcie fizyki w liceum jest dla mnie problemem? Nie jest. Po pierwsze nie jestem fizykiem, po drugie jeżeli potomek wykaże ciągoty w tym kierunku poślę go do technikum. To tyle. Zaś wszystkim martwiącym się pogarszającym średnim poziomem uczniów z fizyki gorąco polecam: Hands on Universe, będące jedną z nielicznych wywodzących się ze środowiska nauczycielskiego sensownych inicjatyw popularyzujących fizykę, Dark Sky Network będące modelowym repozytorium materiałów służących popularyzacji astronomii, oraz amatorskie inicjatywy typu astro4you czy astronomia w Żaganiu. Niech on staną się dla Was poprzeczką do której należy dorównać lub ją przeskoczyć. Być może wówczas przestanę się martwić, na co idą moje podatki.
Chcecie mieć więcej fizyki w szkole? To sobie ją wywalczcie. Tworząc inicjatywy popularyzatorskie co najmniej porównywalne lub lepsze od tych, które wymieniłem. Narzędzia takie jak między innymi Globe at Night do tego nadają się całkiem dobrze.
Widoczne po lewej stronie logo należy do Żagańskiej Sekcji Astronomicznej, o której miałem już przyjemność pisać w 2008 roku. Uwagę moją zwróciły wówczas zajęcia dotyczące rozmiarów Układu Słonecznego, których efektem było powstanie ścieżki tematycznej oraz makiet poszczególnych planet. Dzisiaj natomiast w portalu Astronomia.pl znalazłem wpis dotyczący Globe at Night w Żaganiu. Żaganiacy organizując swoje Globe at Night zaplanowali dwie sesje pomiarowe. Pierwsza z nich miała miejsce 3 marca, druga odbędzie się 16. W każdej z nich obserwacje dokonywane są w innym miejscach Żagania. Jak mogę poczytać na ich stronie na obserwacje zabierany jest również teleskop 10'', co dodatkowo uatrakcyjnia sesje. Wypada jeszcze wspomnieć, że rozpoczęły się również przygotowania do uruchomienia w Żaganiu obserwatorium. Na razie zbierane są na to środki na uruchomionym koncie.
Fajnie się to wszystko czyta. Wczoraj pisałem o inicjatywie budowy sieci obserwatoriów szkolnych w województwie Kujawsko-Pomorskim, dziś Żagań - zachęcam jeszcze do zapoznania się z ich planami pracy, znajdującymi się na tej stronie, u dołu w postaci pdf-ów do pobrania. Myślę, że działalność Żagania może być w pewnym sensie modelowa dla organizacji, które dopiero powstają. Dla organizacji, które już "okrzepły" takim punktem odniesienia może być MOA. No, ale aby nie popaść w samozachwyt, jak to fajowo w Polsce się dzieje, zachęcam jeszcze do odwiedzenia strony LetThereBeNight. Można tam znaleźć opis tego, jaką akcję opartą na Globe at night zorganizowało parę szkół, bodajże z Indiany. W jej ramach wykonano 3400 pomiarów. Przede wszystkim była to jednak świetna, integracyjna zabawa, w trakcie której dzieciaki nie tylko uczestniczyły w obserwacjach, lecz również tworzyły modele pokazujące czym jest prawidłowe oświetlenie:
oraz wykonywały dioramy z klocków Lego:Dla objaśnienia - wysokość i kolor klocków odpowiadał stopniowi widoczności gwiazd w danym miejscu mapy. I niech mi nikt nie mówi, że to są stany i że potrzeba do tego jakichś nadzwyczajnych środków. Owszem, potrzeba: pomysłowości, chęci wspólnego działania zaś środki znajdą się chociażby w najbliższym markecie.
Zerknąłem dzisiaj na mapę pomiarów towarzyszących Globe at Night. Jakoś nie mogę się na niej dopatrzeć efektu wysłania raportu z naszymi pomiarami. Czyżby efekt używania Chroma? Zaintrygował mnie natomiast wpis towarzyszący pomiarowi, który uchwyciłem na powyższej grafice. Astrobaza I LO w Brodnicy - cóż to może być? Efektem poszukiwań na Google'u jest poniższa prezentacja:
Na Slideshare umieściłem również tekst, omawiający krótko ten projekt. Niestety, nie udało mi się znaleźć żadnych zdjęć pokazujących przygotowania do budowy tych obserwatoriów. No, inna sprawa że szukałem po łebkach:) Sieć 13 szkolnych obserwatoriów w jednym województwie? No, no - jeżeli pomysł wypali, to Kujawsko-Pomorskie rządzi! Wystarczy przyjrzeć się slajdowi nr. 5. Byle tylko nie zadziałał typowy dla nas schemat: "miało być tak pięknie, a wyszło jak zwykle". No, zobaczymy.
Update 22 listopada 2011 Astrobazy mają być sposobem na kosmiczną szkołę - tak przynajmniej twierdzi Newsweek. Ja zaś tymczasem przechodzę do jednej z mgławic.
Od jutra rusza Globe at Night, my natomiast zaczęliśmy się bawić całym tym projektem przy pomocy Scratcha, czego efektem są grafiki które widzisz.
Pochodzą one z prostego programu w Scratchu, którego działanie można obejrzeć tutaj. Globe at Night dorobił się również u nas "scratchowej" galerii, gdzie pojawią się programiki związane z problematyką zanieczyszczenia sztucznym światłem. Być może również nie nasze, gdyż "z pewną nieśmiałością" pozwoliłem sobie umieścić informację o Globe at Night w wykazie imprez związanych z Dniem Scratcha. Zobaczymy, czy dostanę reprymendę za odzywanie się "nie w tym czasie i miejscu", czy też "scratchowe" towarzystwo podchwyci pomysł zabawy:)
Globe at Night 2010 rusza za mniej więcej miesiąc. Dokładnie rozpoczyna się 3 marca. U nas też ruszy. W "realu" oraz na: Orbiterze, Celestii, Stellarium oraz Scratchu. Myślę, że Galileoskop, Spikę, Mikroobserwatorium, Bradforda oraz Slooha do tej akcji uda się nam dołączyć też:) Tymczasem, dla przypomnienia, wszystkie posty z poprzednich akcji można wybrać klikając tu.
To zdjęcie zrobiła mi Dorota gdy patrzyłem na Saturna. Korzystając z tego, że pogoda się nieco polepszyła poszliśmy przed dom pobawić się Spicą. Udało nam się zobaczyć Saturna - lecz co do pierścieni trudno powiedzieć. Było mgliście - niby je widziałem, lecz mogła to być autosugestia. Ogólnie wrażenia fajne. Teleskopik daje całkiem niezły obraz. Gdy spojrzałem na Plejady, to praktycznie wszystkie gwiazdy widziałem punktowo. Oczywiście nie należy spodziewać się cudów - przy 35x powiększeniu Saturn przypomina główkę od szpilki. Pozostaje teraz czekać na Księżyc. Przy okazji "zaliczyliśmy" Globe at night.
Mówiąc zaś precyzyjnie tak nie wygląda. Być może się to jeszcze zmieni, gdyż pogoda jest jaka jest, zaś do końca akcji pozostały jeszcze trzy dni plus tydzień na wprowadzenie wyników pomiarów. Przypomnę, że polską instrukcję uczestnictwa w tej akcji można pobrać na przykład stąd.
Globe at night trwa. Tak wyglądają mapy po pierwszym dniu pomiarów. Ja natomiast chciałbym zwrócić na szybko uwagę na dwie sprawy. Pierwsza - Globe at night jest często postrzegany jako projekt stricte astronomiczny. Tak nie jest. W rzeczywistości można przy jego pomocy zrealizować szereg celów dydaktycznych, które przypomnę poniżej:
wykorzystanie długości i szerokości geograficznej do opisu miejsca obserwacji
zanieczyszczenie środowiska (zanieczyszczenie nieba sztucznym światłem)
odnalezienie gwiazdozbioru Oriona przy pomocy map nieba
obiekty na niebie
określenie jasności najsłabszych gwiazd widocznych na niebie w danym miejscu
rozmieszczenie dużych skupisk ludności na świecie
analiza przestrzenna zebranych danych
wyciąganie wniosków z analizy mapy z naniesionymi wynikami obserwacji
Było już niebo nad Teneryfą, pora na niebo nad Chile. Ładnie rzuca się w oczy Orion, bohater właśnie rozpoczynającej się akcji Globe at night. A przy okazji - specyfikacja techniczna Slooha jest tu. Do wprowadzenia między innymi do Orbitera.
Astrorok kręci się dalej, a ja mam lekki poślizg. Zatem, na szybko, co czeka nas jeszcze w marcu:
1. Obserwacje Saturna: Powyższa mapka pokazuje położenie planety nad wschodnim horyzontem po zachodzie Słońca. Pochodzi ona z marcowej edycji pdf-u znajdującego się na stronach Night Sky Network zawierającego propozycje zajęć związanych z Międzynarodowym Rokiem Astronomii 2009. 2. Globe at Night 2009http://www.globe.gov/GaN/, będzie mieć miejsce pomiędzy 16 a 28 marca: Przypomnę, że projekt ten polega na obserwacji, w jaki sposób sztuczne światło emitowane przez człowieka wpływa na widoczność gwiazd. Globe at night sprawdza się moim zdaniem świetnie jako zajęcia wprowadzające w astronomię. Nocne wyjście połączone z obserwacją gwiazdozbioru Oriona, wypełnienie raportu, przesłanie raportu za pośrednictwem Internetu organizatorom akcji - myślę, że może to być atrakcyjny sposób na spędzenie jednego z marcowych wieczorów. Przy okazji można się całkiem sporo nauczyć o czymś, co nazywa się LP. Tegoroczny Globe at Night zorganizowany jest analogicznie jak ubiegłoroczny. Pisałem wówczas trochę postów instruktażowych - listę najważniejszych z nich znajdziecie tutaj. 3. Godzina dla Ziemi czyli wieczór przy świecach 28 marca: http://www.earthhour.org/news/pl:pl poniżej zamieszczam zrzut ekranu polskiej strony tego projektu: Link do angielskiej strony jest tu.
4. How many stars:http://hms.sternhell.at - kolejny ciekawy a stosunkowo mało znany projekt obserwacyjny dotyczący zanieczyszczenia sztucznym światłem: Tutaj akurat nie ma się co spieszyć, gdyż trwa on przez cały rok.
Generalnie, ponieważ marzec poświęcony jest ochronie ciemnego nieba, warto odwiedzić: Program ciemne niebo: jedyny polski serwis zajmujący się problematyką LP. The International Darkside Association: międzynarodowa organizacja zajmująca się ochroną ciemnego nieba. Dark Skies Awareness: sekcja portalu Międzynarodowego Roku Astronomii poświęcona podniesieniu świadomości ochrony ciemnego nieba. Swoją stronę mają oni tutaj.
To właśnie wówczas powstała większość z naszych gadżetów. Wspomniane w niej przewodniki, wprowadzające w astronomię doczekały się aktualizacji którą można przejrzeć w archiwum.
